Dag 24 Twitterdagboek

De zon komt op. Het is meteen heet. Na een korte wandeling vanaf het Royal Livingstone Hotel sta ik voor Victoria Falls. In een paar stromen perst het water van de Zambezi zich met enorme kracht naar de afgrond.

Boven de watervallen hangt een dikke mist van opspattend water. In die mist hangt een druipende regenboog. In de verte ligt de gietijzeren boogbrug naar Zimbabwe. De brug overspant een enorme kloof, net na de watervallen.

Voor me liggen grote rotsblokken in de rivier. Als je van rots naar rots springt kom je aan de rand van de watervallen. 12 Jaar geleden heb ik het gedaan. Springend van rot naar rots totdat ik in de afgrond keek van Victoria Falls. Levensgevaarlijk. Nu waag ik me niet meer aan dit kunstje. De rotsblokken zijn spekglad. Als ik er afglij verdwijn ik in de diepte.

De Victoria Falls zijn tijdloos. Duizend generaties na mij zullen de watervallen ook zien. Alleen nog meer uitgesleten. Vanuit elke hoek bij de watervallen zie ik een regenboog staan. Tienduizenden jaren staan de regenbogen er al. Rood, geel, groen, blauw. Baan na baan duikt op als de zon over de horizon komt. De regenbogen van Victoria Falls.

Voor twee kraaien op een rotsblok zijn de watervallen niet meer dan water en voedsel. Weten kraaien veel.

De andere kant van de Falls. Niet van boven, maar van onderen kijk ik tegen de waterval aan. Nu staar ik naar een enorme rotswand met vallend water. Het lijkt op een muur van stilstaande waterzuilen, waarvan ik weet dat het water valt. Maar dat zie ik niet. Natuurlijk valt het water 80 tot 110 meter diep. Afhankelijk van waar het valt langs de 1,7 km lange Victoria Falls.

De Zambezi en de watervallen zorgen voor regenbogen

Vanuit alle hoeken zie je regenbogen bij Victoria Falls

In de regentijd komt er steeds meer water. De macht en kracht van de Zambezi en de Falls groeien dan van uur tot uur. Elke minuut, elk uur, elke dag, elk jaar, elk millennium  slijpt de Zambezi aan de majestueuze pracht van de watervallen.

Voorbij de ravijnen van de watervallen liggen nieuwe diepe kloven, maar dan is het water al lang gevallen. Het water van de Falls is dan weer op weg naar zee om daar ooit weer op te stijgen en in het noorden weer neer te komen.

De levenscyclus van de Zambezi en Victoria Falls herhaalt zich oneindig. Een gevoel van nietigheid blijft hangen.

 

Erik van Zwam.

erikvanzwam@xs4all.nl

Laat wat van je horen

*